Naprawa główki korbowodu

Naprawę główki korbowodu możemy uznać za ostatnią w całej regeneracji. Najważniejszą rzeczą oprócz dokładnego nadania luzu pomiędzy sworzniem a tulejką w główce korbowodu jest zachowanie równoległości osi główki do stopy. Nierównoległość tych osi może być przyczyną hałaśliwej pracy układu korbowego, nierównomiernego (jednostronnego) zużycia gładzi cylindra i ścianki tłoka oraz wybijania się panewek. Jednym słowem mówiąc bardzo duże skrócenie żywotności silnika po remoncie. Nie ma dużej możliwości rozwiercenia główki korbowodu jak podają różne książki nauki zawodu w szkołach średnich za pomocą rozwiertaka czy też innych cudownych narzędzi. Zawsze używając rozwiertaka przy rozwierceniu tulejki doprowadzimy do rozbieżności pomiędzy równoległością osi główki i stopy (rys. 1), pomijając kolejny problem dokładności roztaczanego otworu.

Kolejny istotny temat w naprawie korbowodu to zachowanie odpowiedniej długości skoku (żadnym rozwiertakiem tego nie dokonamy). Oprócz dokładnego wymiaru główki i stopy, musimy zachować zgodny z danymi producenta skok korbowodu (rys. 2). Szczególną uwagę należy zachować przy silnikach z zapłonem samoczynnym gdzie skrócenie korbowodu może doprowadzić do zbyt niskiego sprężania a tym samym do braku zapalenia mieszanki, lub odwrotnie, za długi skok – zawór spotka się z tłokiem.

Najlepszą maszyną i jedyną tego rodzaju do naprawy korbowodów jest wytaczarka do korbowodów (rys. 3). Maszyna ta przy rozwierceniu główki czy stopy doprowadza do równoległości osie otworów. Możemy na niej ustalić pożądaną długość skoku. Przy wytaczaniu tulejki w główce korbowodu stosujemy specjalne noże, które umożliwiają uzyskanie powierzchni o dużej gładkości.

Po dokonaniu kompletu napraw w korbowodzie przed przystąpieniem do montażu możemy dokonać pomiaru w celu porównania naszego korbowodu z wymiarami podanymi w karcie serwisowej aby uniknąć jakichkolwiek błędów. Poniżej znajduje się schematyczny rysunek korbowodu z zaznaczonymi punktami pomiaru (rys. 4).

rozwiercenie tulejki w główce korbowodu

Rys. 1. Rozwiercenie tulejki w główce korbowodu z brakiem zachowania równoległości osi względem stopy.

 

rozwiercanie główki korbowodu

Rys. 2. Przy rozwiercaniu główki korbowodu musimy zachować długość skoku.
D – średnica siedliska panewki korbowej,
d – średnica główki korbowodu,
c – długość skoku

 

wytaczarka do otworów w korbowodach

Rys. 3. Wytaczarka do otworów w korbowodach firmy Berco typ AB 651. Zakres obrabianych średnic otworów wynosi od 13 – 150 mm, a odległość między środkami stopy i główki korbowodu może przyjmować wartości od 55 do 650 mm.

 

wymiary i powierzchnie klasyfikacyjne korbowodu

Rys. 4. Wymiary i powierzchnie klasyfikacyjne korbowodu.
1 – Powierzchnia trzonu korbowodu,
A – średnica tulejki główki korbowodu,
B – średnica gniazda w główce,
C – średnica panewki stopy korbowodu,
D – średnica gniazda w łbie korbowodu,
X,Y,Z – wymiary do oceny zwichrowania korbowodu i nierównoległości otworów w
główce i stopie korbowodu.